Karol Lewalski
Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. W 2019 r. uzyskał stopień doktora w dziedzinie sztuk plastycznych. Zawodowo związany z trzema gdańskimi uczelniami wyższymi: Akademią Sztuk Pięknych, Uniwersytetem WSB oraz PJWSTK, gdzie prowadzi zajęcia z zakresu m.in. grafiki artystycznej; kompozycji i struktur wizualnych; scenografii i animacji; projektowania graficznego oraz grafiki w architekturze. Od 2021 członek Senatu oraz rady programowej ASP. Laureat Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia artystyczne. Zdobywca nagród i wyróżnień w konkursach krajowych i zagranicznych. Autor 14 wystaw indywidualnych oraz uczestnik 45 wystaw zbiorowych. Jego prace można było oglądać w galeriach oraz ośrodkach kultury w Polsce, Chinach, USA, Serbii, Niemczech, Austrii, Holandii oraz Portugalii. Jego zainteresowania i działalność twórcza skupiają się głównie na problematyce ewolucji widzenia, ulotności wciąż zmieniającego się pojęcia piękna oraz transkrypcji emocji na obraz.
„Tyle czułości, a tak mało czasu”
Tytuł wystawy kieruje naszą uwagę na jedno z najważniejszych wyzwań współczesnego życia. Jak znaleźć równowagę pomiędzy naszą wewnętrzną czułością, a ograniczonym zasobem czasu. Czułość, rozumiana jako zdolność do empatii, zrozumienia i oddania emocji, jest fundamentalnym aspektem naszej egzystencji. Ta wystawa jest zaproszeniem do zatrzymania się na chwilę i zrewidowania naszej wrażliwości wobec siebie i innych. Jest także przestrzenią do refleksji nad istotą człowieczeństwa, wagą i przemijalnością naszych doświadczeń.
Prace wykonane za pomocą techniki linorytu, oddają tę niejednorodną kondycję człowieka. Linoryt, wymagający precyzji i skupienia, symbolizuje czasochłonność i dokładność, które są potrzebne do wyrażenia czułości artysty. Każdy detal w pracach stanowi wyraz artystycznego wysiłku i zaangażowania, co w rezultacie tworzy nowy specyficzny język wizualny. Poprzez tę wystawę, Karol Lewalski skłania nas do zastanowienia się nad naszym własnym stosunkiem do czasu i czułości. Wskazuje na potrzebę wolniejszego tempa życia, w którym mamy czas na refleksję. Prace artysty wywołują dyskusję na temat naszych priorytetów i wartości, a także skłaniają do refleksji nad przemijalnością i nietrwałością naszych doświadczeń.
